Powrót do strony głównej
 

nazwa KOMISJA ZAKŁADOWA
skład, adres,
terminy zebrań


nazwa Aktualności

nazwa Posiedzenia KZ

nazwa Biuletyny "S" SGGW

nazwa Biuletyny KSN

nazwa Historia

nazwa Dokumenty, ustawy

nazwa Deklaracja członkowska

nazwa Galeria zdjęć

nazwa Archiwalne informacje

nazwa Archiwum KZ

Historia NSZZ Solidarność

Ruchy opozycyjne w Polsce
Narodziny Solidarności
Powstanie Solidarności na SGGW
Stan wojenny
Stan wojenny na SGGW

Powstanie Solidarności na SGGW

Na uczelniach, w sierpniu tradycyjnie trwa cisza wakacyjna. Pierwsze spotkania inicjatywne pracowników rozpoczęły się we wrześniu. Na wydziałach spontaniczne grupy inicjatywne tworzyły Komitety Założycielskie Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych (NSZZ).

Podpisane Porozumienia nie rozstrzygały jednoznacznie zasad tworzenia związków zawodowych. Dlatego początkowo powstawały związki tylko w danym zakładzie pracy. 10 września wyłoniła się struktura branżowa związku pracowników nauki pod nazwą – Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Pracowników Nauki, Techniki i Oświaty (NSZZ PNTiO). 17 września w Gdańsku zebrali się przedstawiciele 30 regionów lub miast i NSZZ PNTiO i akceptowali propozycję Jana Olszewskiego utworzenia jednego związku o strukturze regionalnej. Nazwę związku przyjęto od nazwy biuletynu strajkowego „Solidarność” wydanego po raz pierwszy w Stoczni Gdańskiej 23 sierpnia. Napis Solidarność zaprojektował gdański grafik i plakacista Jerzy Janiszewski, łącząc litery na kształt łańcucha idących i wspierających się ramionami ludzi. 

20 września 1980r. w SGGW grupy inicjatywne wyłoniły Uczelnianą Komisję Koordynacyjną Komitetów Założycielskich w składzie: Anna Gołębiewska z Wydz. Melioracji Wodnych , Zbigniew Bondarczuk z Inst. Zastosowań Matematyki i Statystyki, Bogdan Kot i Paweł Bukowski z Inst. Chemii i Chemii Rolnej, Gabriel Janowski i Szczepan Marczyński z Wydz. Ogrodniczego, Janina Oyrzanowska i Julita Rybczyńska z Wydz. Weterynarii oraz Edward Majewski i Zenon Tederko z Wydz. Ekonomiczno-Rolniczego.

12.X.80 – w SGGW odbył się zjazd założycielski NSZZ, w którym uczestniczyło 122 delegatów z 20 kół założycielskich, reprezentujących 1607 członków założycieli. Wybrano Tymczasową Komisję Zakładową w składzie: Szczepan Marczyński - przewodniczący, Witold Dzbeński – wice przewodniczący, Anna Mieszkowska – sekretarz oraz członkowie: Paweł Bukowski, Zbigniew Bondarczuk, Tadeusz Kopeć, Edward Majewski, Jerzy Morstin, Janina Oyrzanowska, Kazimierz Stróżczyk, Janusz Wysocki i Komisję Rewizyjną w składzie: Elżbieta Dzięciołowska, Bolesław Gonet, Tadeusz Lichocki, Janusz Skalski, Barbara Weychert. Ogłoszono wyniki referendum; 1468 osób tj. 91,4% członków założycieli wypowiedziało się za przystąpieniem NSZZ SGGW do NSZZ „Solidarność”, region Mazowsze.

W październiku powstała Komisja Koordynacyjna Uczelni Warszawskich przy regionie Mazowsze.

24.X.80 Sąd Wojewódzki w Warszawie zarejestrował NSZZ „Solidarność”, zmieniając jej statut (wykreślono punkty, mówiące o prawie do strajku, a dopisano punkt o kierowniczej roli PZPR). Związek ogłosił protest. 

10.XI.80 Sąd Najwyższy zarejestrował NSZZ „Solidarność”, o strukturze regionalnej.

16.XI.80 – zjazd Ogólnopolskiego Komitetu Porozumiewawczego Nauki (OKPN).

13.XII.80 - I Zakładowe Zebranie Delegatów SGGW. W tym momencie w SGGW jest 25 kół, do związku należy 2275 osób tj ok. 85% ogółu pracowników. Wybrano Komisję Zakładową w składzie: Szczepan Marczyński – przewodniczący, członkowie: Witold Adamiak, Zbigniew Bondarczuk, Jacek Bujko, Paweł Bukowski, Witold Dzbeński, Maria Fabijańska, Grażyna Garbaczewska, Waldemar Gruszka, Mieczysław Jedliński, Zygmunt Kaczor, Zdzisław Kłos, Tadeusz Kopeć, Anna Krzycka, Irena Manturewicz, Anna Mieszkowska, Jerzy Morstin, Janina Oyrzanowska, Andrzej Radecki, Marian Różalski, Julita Rybczyńska, Bogdan Ruciński, Janusz Skalski, Zygmunt Skrzeczyński, Kazimierz Stróżczyk, Grażyna Szynalska, Cecylia Szynkiewicz, Jan Wąsowicz, Marek Wierzbicki, Barabara Witek, Janusz Wysocki.


Jednym z pierwszych działań Komisji Zakładowej było powołanie Komisji do badania prawidłowości działania SGGW-AR. W swoim raporcie Komisja ujawniła sprawy najbardziej bulwersujące w wówczas pracowników takie jak np. potrzeba nowelizacji ustawy o szkolnictwie wyższym, rozdział dwóch wzajemnie podległych funkcji pełnionych przez jedną osobę, rozbieżności między sumą nagród wg. list osób nagrodzonych , a wypłaconą (ponad dwukrotnie większą), niesprawiedliwe i niejasne kryteria przydziału mieszkań, talonów na samochody, działek pracowniczych.

W styczniu 1981r. Komisja Zakładowa „S” SGGW otrzymała lokal w pawilonie I przy ul. Rakowieckiej, pok. 107 .

W początkowym okresie ogromną część naszej aktywności pochłaniały sprawy organizacyjne: zbieranie składek, kolportaż prasy i informacji z regionu, udział w pracach organizacyjnych Komisji Zakładowej SGGW. Uwolniona aktywność ludzka wybuchła z całą mocą. Członkowie nowego związku chętnie zaangażowali swój czas w prace zespołów: płacowego, dydaktycznego, socjalnego i innych. W kraju sytuacja polityczna „iskrzyła” w wielu momentach i wymagała absorbującego, ciągłego pogotowia strajkowego pracowników, którzy z ogromnym samozaparciem próbowali pokonać opór partyjnych władz w odzyskaniu pełni praw obywatelskich. Sprawami z tego okresu najbardziej angażującymi środowiska pracownicze w kraju były: rejestracja NSZZ „Solidarność” i nieuprawniona zmiana jego statutu przez sędziego Kościelniaka, ujawnienie przez Narożniaka instrukcji SB skierowanej przeciwko związkowi, pobicie członka związku na sesji Rady Narodowej w Bydgoszczy, strajk studentów uczelni radomskiej przeciwko rektorowi Hebdzie i wreszcie ostatni przed stanem wojennym strajk w szkole pożarniczej na Żoliborzu.

Ze spraw dotyczących bezpośrednio środowiska akademickiego najważniejszą było działanie na rzecz opracowania społecznego projektu ustawy o szkolnictwie wyższym. 

W czerwcu 1981 roku dokonały się pierwsze demokratyczne wybory dziekanów i rektorów oraz przedstawicieli pracowników w Radach Wydziału i Senacie. Pierwszym pochodzącym z wyboru rektorem SGGW została pani prof. dr hab. Maria Radomska, nota bene jeden z pierwszych członków NSZZ „Solidarność” w SGGW. 

W tym krótkim, bo zaledwie paromiesięcznym okresie legalnego działania nowego związku na naszej uczelni, środowisko nasze tak jak i większość społeczeństwa polskiego, angażowało się bardzo intensywnie w szeroko pojęte działania mające na celu demokratyzację życia publicznego.